Οι χάκερ χρησιμοποιούν όλο και περισσότερο την τεχνητή νοημοσύνη

Οι αναλυτές παρατήρησαν μια συνεχή αύξηση των συνηθισμένων απειλών που χρησιμοποιούν υποδομές εντολών και ελέγχου (C&C) για τη δημιουργία απειλών από botnet, οι οποίες αυξάνονται τόσο σε αριθμό όσο και σε πολυπλοκότητα. Το phishing εξακολουθεί να αποτελεί την κύρια τακτική που χρησιμοποιούν οι επιτιθέμενοι για να αποκτήσουν πρόσβαση σε εταιρικά δίκτυα, αν και το Κέντρο Λειτουργιών Ασφάλειας (SOC) εντόπισε επίσης αύξηση της κακόβουλης κυκλοφορίας που έχει καταχωριστεί σε μαύρη λίστα.

Σύμφωνα με την έκθεση, οι κακόβουλοι δράστες εξελίσσουν τα μοτίβα επίθεσής τους και ξεκινούν δόλιες εκστρατείες που παρακάμπτουν ελέγχους ασφαλείας που ήταν αποτελεσματικοί στο παρελθόν, όπως η επαλήθευση δύο παραγόντων, αναγκάζοντας τους υπερασπιστές να αντιδράσουν και να αυξήσουν το επίπεδο ασφάλειας για να διασφαλίσουν την προστασία των λειτουργιών. Κατά τη διάρκεια του 2024, ένα σημαντικό μέρος των απειλών που εξουδετερώθηκαν από το SOC συνέχισε να ακολουθεί τον πιο συνηθισμένο φορέα επίθεσης που παρατηρείται από το 2022: το phishing. Ωστόσο, κατά την περίοδο αυτή, παρατηρήθηκε αξιοσημείωτη αύξηση μιας πιο εξελιγμένης μορφής γνωστής ως «reverse proxy phishing». Το phishing είναι μια κλασική μέθοδος όπου οι επιτιθέμενοι υποδύονται νόμιμες οντότητες (όπως τράπεζες ή παρόχους υπηρεσιών) για να εξαπατήσουν τους χρήστες ώστε να παρέχουν ευαίσθητες πληροφορίες, όπως διαπιστευτήρια σύνδεσης ή οικονομικά δεδομένα. Το παραδοσιακό phishing βασίζεται συχνά σε ψεύτικους ιστότοπους ή δόλια μηνύματα ηλεκτρονικού ταχυδρομείου για τη συλλογή δεδομένων χρηστών. «Reverse proxy phishing».

Το phishing είναι μια κλασική μέθοδος όπου οι επιτιθέμενοι υποδύονται νόμιμες οντότητες (όπως τράπεζες ή παρόχους υπηρεσιών) για να εξαπατήσουν τους χρήστες ώστε να παρέχουν ευαίσθητες πληροφορίες, όπως διαπιστευτήρια σύνδεσης ή οικονομικά δεδομένα. Το παραδοσιακό phishing συχνά βασίζεται σε ψεύτικους ιστότοπους ή δόλια μηνύματα ηλεκτρονικού ταχυδρομείου για τη συλλογή δεδομένων χρηστών. Το παραδοσιακό phishing συχνά βασίζεται σε ψεύτικους ιστότοπους ή δόλια μηνύματα ηλεκτρονικού ταχυδρομείου για τη συλλογή δεδομένων χρηστών. Το «reverse proxy phishing», από την άλλη πλευρά, είναι μια πιο εξελιγμένη εκδοχή. Αντί να δημιουργεί απλώς έναν ψεύτικο ιστότοπο, ο εισβολέας εγκαθιστά έναν «διακομιστή μεσολάβησης» που βρίσκεται μεταξύ του νόμιμου ιστότοπου και του θύματος. Αυτός ο διακομιστής μεσολάβησης συλλέγει τα διαπιστευτήρια του χρήστη και, σε πραγματικό χρόνο, τα προωθεί στον πραγματικό ιστότοπο, κάνοντας το θύμα να πιστεύει ότι όλα είναι φυσιολογικά. Ο κίνδυνος αυτής της μεθόδου έγκειται στο γεγονός ότι μπορεί να παρακάμψει την πολυπαραγοντική επαλήθευση ταυτότητας (MFA), η οποία χρησιμοποιείται συνήθως για την προστασία ευαίσθητων συστημάτων. Το reverse proxy phishing είναι μια τεχνική που χρησιμοποιείται για την κλοπή διαπιστευτηρίων ή την παράκαμψη της πολυπαραγοντικής επαλήθευσης ταυτότητας. Μόλις οι επιτιθέμενοι αποκτήσουν πρόσβαση σε ένα δίκτυο, μπορούν να αναπτύξουν υποδομή C&C για τον απομακρυσμένο έλεγχο των παραβιασμένων συστημάτων. Αυτό θα μπορούσε να επιτρέψει τη δημιουργία botnets — μεγάλων δικτύων μολυσμένων συσκευών που χρησιμοποιούνται για κακόβουλες δραστηριότητες, όπως επιθέσεις Distributed Denial of Service (DDoS). 

Το 2024, η Marlink εξαγόρασε τις εταιρείες Diverto & Port IT για τον αναπτυσσόμενο επιχειρηματικό τομέα της κυβερνοασφάλειας. Ποιες συνέργειες αναμένετε; 

Nicolas Furgé: Η Marlink συνένωσε τους πόρους της Diverto και της Port-IT με τις λύσεις κυβερνοασφάλειας της Marlink για να αντιμετωπίσει την αύξηση των απειλών στον κυβερνοχώρο και την αυξανόμενη ανάγκη για συμμόρφωση. Αυτή η δομή συνδυάζει την υπάρχουσα εμπειρογνωμοσύνη της Marlink με τις δεξιότητες, τους πόρους και τη γεωγραφική παρουσία που προέρχονται από την εξαγορά της Diverto και της Port-IT. Περίπου 150 ειδικοί στον κυβερνοχώρο θα επικεντρωθούν στην ανάπτυξη και την παροχή των λύσεων που χρειάζονται οι πελάτες για να αντιμετωπίσουν τις αναδυόμενες προκλήσεις στον κυβερνοχώρο.

Πώς οπλίζετε τον εαυτό σας και τα συστήματά σας ενάντια στις κυβερνοεπιθέσεις; 

Furgé: Στην ιδανική περίπτωση, οι ιδιοκτήτες και οι χειριστές πρέπει να ξεκινήσουν από το μηδέν. Ακόμη και αν έχετε αναπτύξει πολλαπλά επίπεδα προστασίας (π.χ. λογισμικό προστασίας από ιούς, λογισμικό ασφάλειας τερματικών ή δικτύου), πρέπει να κατανοήσετε τη γενικότερη κατάσταση ασφάλειας, πού υπάρχουν οι κίνδυνοι και πώς μοιάζουν οι απειλές. Αυτό μπορεί να σημαίνει τη διεξαγωγή αξιολογήσεων ευπάθειας και δοκιμών διείσδυσης για να κατανοήσετε πού βρίσκεται η ασφάλειά σας και πού πρέπει να φτάσει. Διαχειριζόμαστε ένα χαρτοφυλάκιο Κέντρων Λειτουργιών Ασφάλειας, συμπεριλαμβανομένου ενός αφιερωμένου στον ναυτιλιακό τομέα, το οποίο θα υποστηρίζει την προληπτική ανίχνευση απειλών καθώς και αμυντικές λύσεις για δίκτυα, προστατεύοντας τα περιουσιακά στοιχεία μέχρι το επίπεδο των μεμονωμένων χρηστών.

Κατά τη γνώμη σας, αυξάνεται ο κυβερνοκίνδυνος με τα νέα πλοία, καθώς μπορεί να εγκατασταθεί περισσότερη ψηφιακή τεχνολογία, ή μειώνεται επειδή αυτά τα νέα πλοία και οι ίδιες οι τεχνολογίες τους προστατεύονται καλύτερα από κυβερνοεπιθέσεις;

Furgé: Αναμφισβήτητα, η αύξηση της χρήσης ψηφιακής τεχνολογίας επί του σκάφους αυξάνει τον κίνδυνο στον κυβερνοχώρο. Ο αυξημένος όγκος εύρους ζώνης που διατίθεται στους χρήστες και, κατά συνέπεια, ο αυξημένος όγκος κίνησης καθιστούν τον κλάδο πιο εκτεθειμένο. Αυτό ισχύει ιδιαίτερα στην περίπτωση του διαδικτύου LEO, καθώς η μεγαλύτερη χρήση από το πλήρωμα αυξάνει εγγενώς τους κινδύνους για επιθέσεις phishing και κοινωνικής μηχανικής. Η ασφάλεια στον κυβερνοχώρο για το διαδίκτυο LEO εφαρμόζεται ως μέρος της τυπικής υβριδικής διαμόρφωσης δικτύου που αναπτύσσουμε για ιδιοκτήτες και χειριστές. Η έκθεση Maritime SOC που δημοσιεύθηκε πέρυσι από τη Marlink σημείωσε επίσης ότι οι χάκερ αυξάνουν τη χρήση της τεχνητής νοημοσύνης για να επιτεθούν σε στόχους και να παρακάμψουν την επαλήθευση δύο παραγόντων, οπότε οι πλοιοκτήτες πρέπει να προετοιμαστούν για αυξημένους κινδύνους στο μέλλον.

Τι πρέπει να κάνουν οι πλοιοκτήτες; 

Furgé: Εκτός από την αξιολόγηση του κινδύνου και των συγκεκριμένων απειλών που αντιμετωπίζουν, οι πλοιοκτήτες πρέπει να θυμούνται ότι τα περισσότερα συμβάντα στον κυβερνοχώρο έχουν τις ρίζες τους στην ανθρώπινη συμπεριφορά. Τα καλύτερα σχεδιασμένα συστήματα θα υποστηρίζουν τους χρήστες ώστε να ενεργούν με ασφάλεια και συνέπεια, αλλά σε όλες τις περιπτώσεις, οι πλοιοκτήτες πρέπει να διασφαλίζουν ότι το πλήρωμα είναι εκπαιδευμένο ώστε να αναγνωρίζει τις απειλές και να κατανοεί τι πρέπει να κάνει για να προστατεύσει τον εαυτό του, τους συναδέλφους του και τον εργοδότη του από τις απειλές στον κυβερνοχώρο. Οι πλοιοκτήτες πρέπει επίσης να κατανοήσουν πώς επηρεάζονται από τη νομοθεσία, η οποία γίνεται όλο και πιο αυστηρή καθώς αυξάνονται οι κίνδυνοι στον κυβερνοχώρο. Η πιο πρόσφατη, η IACS URE26, στοχεύει να παρέχει ένα ελάχιστο σύνολο απαιτήσεων για την ανθεκτικότητα των πλοίων στον κυβερνοχώρο. Προορισμένος για το σχεδιασμό, την κατασκευή, τη θέση σε λειτουργία και τη διάρκεια ζωής των νεότευκτων πλοίων, είναι πιθανό ότι αντίστοιχες απαιτήσεις θα επεκταθούν και στα υπάρχοντα πλοία στο μέλλον. Η σχετική απαίτηση, URE27, στοχεύει στην παροχή των ελάχιστων δυνατοτήτων ασφάλειας για συστήματα και εξοπλισμό ώστε να θεωρούνται ανθεκτικά στον κυβερνοχώρο και προορίζεται για τρίτους προμηθευτές εξοπλισμού. Άλλα περιφερειακά καθεστώτα, μερικά ειδικά για τον κλάδο και άλλα γενικότερης φύσης, έχουν τη δυνατότητα να επιβάλλουν αυστηρές οικονομικές κυρώσεις για μη συμμόρφωση.

Ερωτήσεις: Michael Meyer